有客曰孤梅访予於易庵孤山之下与之坐夜未半

注音版

yǒu kè yuē gū méi fǎng yǔ yú yì ān gū shān zhī xià yǔ zhī zuò yè wèi bàn有客曰孤梅访予於易庵孤山之下与之坐夜未半sòng dài宋代hé mèng guì何梦桂
jiǎn sì shān zhī gū zhú xī.蹇四山之孤竹兮。shāng zhōu èr jūn.商周二君。miǎo sān jìng zhī gū sōng xī.藐三径之孤松兮。jìn sòng yī rén.晋宋一人。tiān dì bīng shuāng xī.天地冰霜兮。mù luò guī gēn.木落归根。yí wàn wù ér dú lì xī.遗万物而独立兮。wú méi xiōng qí jǐn cún.吾梅兄其仅存。fū gū gāo bù yì kàng xī.夫孤高不易抗兮。gù duō yǐ luò luò ér zāo shì zhī mèn mèn.故多以落落而遭世之闷闷。gū jié bù yì bǎo xī.孤洁不易保兮。gù duō yǐ jiǎo jiǎo ér shòu rén zhī hūn hūn.故多以皎皎而受人之昏昏。wéi niè ér bù zī xī.惟湼而不缁兮。méi zhì zhī qīng.梅质之清。mó ér bù lín xī.磨而不磷兮。méi cāo zhī zhēn.梅操之贞。jiē méi zhī ài xī.嗟梅之爱兮。kuàng shì wú wén.旷世无闻。jiāng méi yǒu xīn xī.将梅有心兮。qiān gǔ shuí lùn.千古谁论。