闻辩才法师复归上天竺，以诗戏问

注音版

wén biàn cái fǎ shī fù guī shàng tiān zhú, yǐ shī xì wèn闻辩才法师复归上天竺，以诗戏问sòng dài宋代sū shì苏轼
dào rén chū shān qù.道人出山去。shān sè rú sǐ huī.山色如死灰。bái yún bù jiě xiào.白云不解笑。qīng sōng yǒu yú āi.青松有馀哀。hū wén dào rén guī.忽闻道人归。niǎo yǔ shān róng kāi.鸟语山容开。shén guāng chū bǎo jì.神光出宝髻。fǎ yǔ xǐ fú āi.法雨洗浮埃。xiǎng jiàn nán běi shān.想见南北山。huā fā qián hòu tái.花发前后台。jì shēng wèn dào rén.寄声问道人。jiè chán yǐ wéi huī.借禅以为诙。hé suǒ wén ér qù.何所闻而去。hé suǒ jiàn ér huí?何所见而回？dào rén xiào bù dá.道人笑不答。cǐ yì ān zài zāi.此意安在哉。xī nián běn bú zhù.昔年本不住。jīn zhě yì wú lái.今者亦无来。cǐ yǔ jìng fēi shì.此语竟非是。qiě shí bái yáng méi.且食白杨梅。